Ana Sayfa Kalemimden Animeler Kitaplar Mangalar Filmler Diziler Mimler

13 Ağustos 2018 Pazartesi

Tadaima

Nereden başlamam gerektiğini tam olarak kestiremediğim zamanlardan birinde gibiyim. Devam etmem gerektiğini biliyorum, ama nereden yola çıkmam gerektiği konusunda en ufak bir fikrim yok. İki haftadır bu düşünceyle boğuşuyorum ve eskiden takip ettiğim bloglara göz gezdiriyorum. Açıkçası özledim! Her şeyi. Herkesi. Buraya yazmayı. Ve birkaç şeyi daha. Sadece adım atma cesaretimi kaybettim ve kafam tereddütlerle dolu, kelimeleri bir araya getirmekte zorlanıyorum biraz, hayali bir durakta çoktan kaçırdığım trenin ardından koşmaya çalışıyor gibi hissediyorum. Koşmalıyım, aksi takdir de elimden başka bir şey gelmeyecek, asla yakalayamayacağım, bunu biliyorum. Her konuda...
Sanırım biraz konuyu saptırdım. 
Kısaca buradayım. Biraz çekinerek, ufak tefek adımlar atmaya çalışarak, koca bir buçuk seneyi ardımda bırakıp, yazın son demlerini o treni son anda kavramaya başararak. En azından öyle sanıyorum. Geride yazdıklarıma bakınca, vay canına diyorum ya da yaptıklarıma bakınca. Silmeyeceğim. Onları okumak beni inanın mutlu ediyor, ve buraya yazdığınız düşünceleriniz benim için çok fazla değerli. Arada bir onları okuyarak sahiden kırılan cesaretimi toparlıyorum. Peki bunu neden dedim? Bence bu da geçtiğimiz aylarda bırakılması gereken konulardan biri. Hiç yazılmamış sayfalar arasında solup gitmesi gereken diziler gözümde, öyle de olması daha iyi diye düşünüyorum. Sadece tam olarak nereden başlamam gerektiğini bilebilmeyi isterdim. 

Bloğumun temasını yenilemeyi istiyorum ilk olarak. Ama bunu başarır mıyım o konuda da kararsızım, çünkü menüye girdiğimde ekranla bakışıyorum, o kadar uzak kaldığımı görüyorum ki bu sayfa harici her şey yabancı ve uzak. Kafamdan bir ses çığlık atıyor. Tanrım Riv, ne yapacağız, ne yapacağız? Sakin ol deyip duruyorum. Galiba ikizler burcu olmak bunu gerektiriyor, kafanızda ki o ses sizinle beraber daima, hayali bir arkadaşınız var ve daha da kötüsü o size tavsiye veremiyor!

Yine de bunu yazdığıma mutluyum. Ve bunu yazdıysam -cesurca- elimden geleni yapacağımı düşünüyorum, sadece buraya gevezeliğimi taşımak konusunda değil, genel olarak. 

İzlediğim bir dizi de sonlar zordur diyordu; elinde klavyesi olan her çatlak bir başlangıç yazabilir ama size diyorum, sonlar zordur demişti sevgili Chuck. Benim için her ikisi de zor, bu yüzden bu iki tüy topuyla görüşürüz demek istiyorum! Gezdiğim yerlerde beni en çok mutlu eden manzara oldu. Görüşmek üzere~ Bir görünüp bir kaybolan; Riv.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Tasarım : Merve Canbaz